Jill vond het heerlijk om in de prachtige heuvels rond het kinderdorp te wandelen. Soms met 'haar kinderen', maar soms ook alleen.
Jill vond het heerlijk om in de prachtige heuvels rond het kinderdorp te wandelen. Soms met 'haar kinderen', maar soms ook alleen. (Foto: )

Jill deed een schat aan ervaringen op

Na een jaar op het Indonesische eiland Kalimantan in een christelijk kinderdorp te hebben gewerkt is Jill Schouten teruggekeerd naar Sprang-Capelle. "Ik heb er veel meegemaakt, het heeft mij zoveel vreugde gegeven," vertelt Jill.

Sprang-Capelle – "Op 22 januari kwam ik terug. Ik kwam van 35 graden daar naar hier in de sneeuw", lacht Jill (28). "Het was erg wennen om terug te zijn, en niet alleen vanwege het weer. In het kinderdorp waar ik werkte, stond ik iedere ochtend om 4.30 uur op om samen met elkaar aan de nieuwe dag te beginnen, te bidden en te werken. Hier thuis in Sprang-Capelle stond ik ook zo vroeg op, maar iedereen sliep nog. Ik maakte mijn ouders wakker: waar blijven jullie? Op Kalimantan was ik altijd met anderen. De eerste dagen hier vond ik het zo stil, ik voelde me eenzaam en verdrietig. Nu ik weer aan het werk ben als mondhygiëniste in de praktijk waar ik vóór mijn vertrek ook werkte, raak je aan het leven hier wel weer snel gewend."

Hartverscheurend 
In het kinderdorp wonen 600 kinderen uit het oerwoud die geen ouders meer hebben of voor wie de ouders niet meer kunnen zorgen. Jill werkte in de kliniek, waar het haar taak was de gebitten van de kinderen op orde te brengen, tandsteen te verwijderen en gaatjes te vullen. "Er was echt veel werk, maar af en toe kwam er een kind niet opdagen. Hier in Nederland blijf je dan drukdrukdruk. Daar kon je dan gewoon even een dutje doen! Ik mis de kinderen vreselijk. De hele dag hoorde je ze praten, schreeuwen en heel veel zingen. En het buiten zijn, in de zon, hier zit je de hele dag tussen vier muren. Bijzonder mooie herinneringen heb ik aan mijn wandelingen in de prachtige natuur rond het kinderdorp. Ik ging er graag alleen naar toe, om even op mijzelf te zijn. Maar vaak wilden er kinderen mee en dat was ook heel fijn. Het Kerst vieren daar was ook bijzonder. Iedereen liep in mooie kleren, maar ik heb daar echt ervaren dat Kerstmis draait om de Here Jezus die geboren is voor onze zonden. In de kerk werd een film gedraaid over de geboorte en kinderen speelden het kerstfeest na. Ik heb zó veel ervaren en gezien daar. Hoe de kinderen soms op hartverscheurende wijze werden achtergelaten door hun ouders. Hoe wild en ook onopgevoed kinderen soms zijn. Hoe snel ze in een liefdevolle situatie tot zichzelf komen en vreugde kunnen voelen. Ik heb geleerd om situaties te accepteren zoals ze zijn, positief in het leven te staan. Het begint allemaal vanuit je zelf, hoe je ergens naar kijkt. Ik kon voorheen best wel eens zeuren, nu kijk ik positief naar de dingen, het leven is mooi, ondanks wat moeilijk is. Toen ik thuis kwam schrok ik van alle spullen die ik heb! Ik heb dat allemaal nergens voor nodig! Sinds ik terug ben, heb ik heel veel weggegeven en weggegooid." Jill weet zeker dat haar leven is veranderd door haar ervaringen in het kinderdorp en ook dat ze in de zomer voor een korte tijd terug gaat om haar 'andere familie' op te zoeken. "Mijn leven is veranderd en er zal nog meer veranderen, al weet ik nu nog niet hoe. Ik ben daar dankbaar voor!"

Meer berichten