"We zijn onze familie kwijtgeraakt, maar we hebben een nieuwe familie gevonden, een hele grote", aldus het gezin. Foto: Hubertine Schoep
"We zijn onze familie kwijtgeraakt, maar we hebben een nieuwe familie gevonden, een hele grote", aldus het gezin. Foto: Hubertine Schoep (Foto: Hubertine Schoep)

Jezidisch vluchtelingengezin mag blijven

Donderdag 27 juni kregen Khatuna, Jimi, Kwantsa en Viktoria te horen, dat zij in Nederland mogen blijven. Na 10 jaar kwam daarmee een einde aan alle onzekerheid, stress en angst. Het gezin vierde dit fantastische nieuws afgelopen zondag in de Kerk aan de Haven. "Onder familie", zeiden ze.

WAALWIJK - In 2009 vluchtte deze Jezidisch uit voor hen vijandig Georgië. De band met de familie werd verbroken. Ze stonden er alleen voor. Via omzwervingen door Polen en Oostenrijk kwam het gezin in Nederland terecht waar asiel werd aangevraagd. Ze spraken de taal niet. Ze kenden de mensen niet. Hun jongste dochter Vitoria werd er geboren.

Na 5 jaar tevergeefs procederen, bang voor uitzetting, verliet het gezin het asielzoekerscentrum in Emmen en vond onderkomen in Waalwijk en Sprang-Capelle. Dat was in februari 2016. Brabantse gastvrijheid opende deuren voor hen. De kinderen kregen vriendinnen op De Rank en de Bodde in Tilburg. Khatuna en Jimi gingen vrijwilligerswerk doen in de kerken, op school en bij particulieren. Het werden vertrouwde gezichten. Er ontstonden warme contacten, vriendschap. Men ging zich voor hen inzetten: De Rank, de diaconie van de Protestantse Gemeente, de plaatselijke politiek, de Steungroep 'Kwantsa en Vitoria', burgemeester Nol Kleijngeld, particulieren. "Ze komen op ons pad", zei men. "Dit gezin mag niet uitgezet worden."

Hun zaak leek echter kansloos. Khatuna, Jimi, Kwantsa en Viktoria waren vaak ten einde raad. Maar ze hielden vol. "Ik doe alles voor mijn kinderen", verklaarde de moeder haar kracht. Toen ging er begin dit jaar een andere wind waaien in Den Haag. Het geharnaste asielbeleid werd menselijker. Uitgeprocedeerde gezinnen die al langer in Nederland verbleven werd de mogelijkheid geboden een nieuw verzoek om Kinderpardon in te dienen bij de IND. Een spannende tijd van hopen en afwachten volgde. Het verlossende mailtje van de IND resulteerde in een explosie van blijdschap aan de Van der Duinstraat in Sprang-Capelle. De vlag ging uit, de Nederlandse wel te verstaan.

In de kerkdienst van de Protestantse Gemeente in de Kerk aan de Haven was het feest op 30 juni. De familie stak een kaars aan. Er stonden vier mensfiguren op, het symbool van het geloof en het onvergetelijke jaartal 2019. "We waren in een lange, lange, donkere tunnel terecht gekomen", verwoordde de moeder van het gezin wat hen als vluchtelingen was overkomen: "Het leek wel alsof we nooit bij het licht zouden komen."

"We zijn onze familie kwijtgeraakt, maar we hebben een nieuwe familie gevonden, een hele grote", vertelde Khatuna aan de kerkgangers. Ook al zijn de Akhmedovs-Osmanovs Jezidisch qua levensovertuiging, ze voelen zich in de Protestantse Gemeente thuis. "We zijn allemaal mensen, kinderen van God", verklaarde het gezin hun ruimdenkendheid. En deze mensen kunnen eindelijk gaan bouwen aan een menswaardige toekomst in Nederland.

Meer berichten