Het jaar 1969; van maanlanding tot de allereerste De Maasroute.
Het jaar 1969; van maanlanding tot de allereerste De Maasroute. (Foto: )

De Maasroute 50 jaar geleden geland

Weekkrant De Maasroute bestaat deze oktober maar liefst 50 jaar. Dat betekent 50 jaar lokaal nieuws en 50 jaar lokaal betrokken. De hele maand oktober staat dan ook in het teken van het jubileum. Bekenden van vroeger komen aan het woord, oude foto's weer in beeld en verhalen van weleer nog een keer tot leven.

door Kim van Hout

WAALWIJK - In 1969 zien beroemdheden als Michael Schumacher, DJ Tiësto, Jennifer Aniston en Hans Klok het levenslicht. Het zijn ook de hoogtijdagen van The Beatles, in het bijzonder van John Lennon en Yoko Ono, die dan hun eerste Bed-In houden. Om precies te zijn in suite 702 van het Hiltonhotel in Amsterdam. Het is het jaar van Woodstock, hippies, vrije liefde, nozems, krakers en bezettingen. Lenny Kuhr wint het songfestival, Feyenoord wordt landskampioen. Dé film van het jaar is Easy Rider én de mens zet de eerste stappen op de maan. Kortom, een bewogen en historisch jaar. Er gebeurt van alles in de wereld, maar ook dichter bij huis. Zo verschijnt op 2 oktober de allereerste editie van De Maasroute.

Digitale revolutie

Op krantengebied gingen we in vijftig jaar tijd van de de ouderwetse zetmachine naar extreem digitaal, van A2-formaat naar A3-tabloid, en van lezen van papier naar snel screenen op Ipad en smartphone. De voorzichtige intrede van de computer in de jaren '80 en het internet in de jaren '90 houden de gemoederen bij De Maasroute en de rest van krantenland flink bezig. Want vanaf dat moment heerst de vraag: gaat de 'schrijvende pers' de 'digitale revolutie' overleven? Oud-redacteur van de Maasroute Ineke van Steeden en voormalig regionaal fotograaf Dick Sars maakten de veranderingen van dichtbij mee.

Eerste krant op de mat

Wanneer De Maasroute in 1969 voor het eerst het levenslicht ziet, en als advertentiekrant de markt in wordt gezet om de drukpers in de daluren bezet te houden, kan niemand voorspellen dat de krant na 50 jaar nog altijd springlevend is. Het maken van kranten is in die tijd nog een zeer arbeidsintensief proces. Er wordt dan driftig gewerkt met zetmachines, een apparaat dat loden letters tot een tekst kan samenvoegen, 'zetten' dus, zodat de tekst kan worden gedrukt. Foto's worden tot eind jaren negentig door de fotograaf zelf naar de redactie gebracht. En vervolgens door een koerier naar het technisch bedrijf in Best afgeleverd voor de verdere verwerking. Alle foto's worden dan enkel in zwart-wit geplaatst. "Heel af en toe stond er een kleurenfoto op de voorpagina, maar dat moesten we dan wel twee weken van tevoren aanvragen", zo haalt Ineke van Steeden herinneringen op.

Ineke van Steeden

Ineke werkte van 1996 tot 2016 als (eind)redacteur bij De Maasroute en maakte in haar carrière behoorlijk wat veranderingen mee. "Toen ik begon hadden we nog een kerstkrant van 100 pagina's en een paaskrant van 80 pagina's. Groot formaat dan, hè? In '96 waren er een paar correspondenten die hun verhaal per mail aanleverden, maar de meesten stuurden alles per post. Overtikken dus. Net als alle persberichten die per post binnenkwamen. Hele stapels per dag. We hadden zelfs correspondenten die speciaal kwamen helpen met het bewerken van die berichten. Ook was er iemand in dienst om internet op de computers van de correspondenten te zetten. Er stond niks vast en we moesten zelf een beetje inschatten hoe alles in de opmaak mee kon. Dus schetsen en dan faxen naar de vormgevers. Niet zo bewerkelijk als een zetmachine, natuurlijk, maar evengoed best arbeidsintensief", blikt Ineke terug.

Dick Sars

Fotograaf Dick Sars knipte dertig jaar lang, van 1983 tot 2013, foto's in de regio. Voor kranten als het Brabants Dagblad en De Heusdense Courant, maar óók voor De Maasroute. "Hoeveel foto's ik gemaakt heb? Duizenden. En de hoogtepunten? Ik zou het niet eens meer weten. Ik heb artiesten voor de camera gehad, maar ook kluizenaars en zonderlinge types. Het mooiste aan het vak vond ik dat je vandaag niet wist hoe morgen eruit zou zien. Elke nieuwe opdracht was weer een verrassing." Als analoge fotograaf opgeleid, met ontwikkelen in de doka en racen tegen de klok om de rolletjes overal op tijd binnen te krijgen, maakte hij de overstap naar digitaal heel bewust mee. "Toen iemand, lang geleden, zei dat er een toestel zou komen zonder filmrolletjes, lachte ik hem vierkant uit. En moet je kijken waar we nu zijn."

Meer berichten