Wollukse Praot: Aauw en nieuw

  Column

We vierde vruuger gin aauwjaor mer aauw en nieuw. Zoo wier 't toen genoemd.

Toen we nog heêl klèèn waare, laage we om twaolf uure, tuuse aauw en nieuw, lekker te slaope en wiese we van heêl de wèèreld niks aaf. Toen we wè grôtter waare, wiere we teege twaolve half bewuusteloôs uit bed gehòld en snapte we van heêl dè groôtemeensegedoe nog gin bal. Mer toen we nóg grôtter waare en in staot waare d'n heêlen aovend te ooverlèève – want èègelijk was-t'r vur de klentjes niks aon – zaate wij te waachte op de klòk van twaolf uure. Vur de groôte duurden 't nie zoo lang, want die zaate van aauw tot nieuw te kaorte.

Gelukkig wier 't waachte prettig verstoord dur oons moeder vanuit de keuke, meej zelfgebakke ooliebòlle en appelbeignets. Dè aftelle en dan mekaore 'n haand geeve en dan zaolig nieuwjaor wense, dè von'k geweldig. Dan begon vur mijn 't feêst pas. Vuurwerk en geknal was-t'r toen nog nie bij. As ze binne uitgewenst waare, ging de buùrt nòr buite om mekaore daor 't beste toe te wense, of nog efkes bij mekaore binne te wippe en 'r daor ok nog gaauw 'n paor te vatte. En dan meej alleman nòr binne. Dan was 't de rest van de naacht stil op straot. Binne ston-t'r dan wel eên of aander gebraod in de pan te waachte, lekkere vette verse wòrst, knijn of gebraoien haon en weet ik veul wè vur lekkers. En mer sòppe meej z'n alle. Dè han we nie alledag. Dòrnao wier-t'r dikkels tot 's mèèrges vruug durgekaort. Dè gebeurde allemaol binneshuis.

Teegesworrig, es de klòk twaolf slaot, wòr-t'r vur kappitaole òn vuur- en knalwerk verstokt, meej alle gevòlge van dien. Meense kanne bevurbild 'n oôg kwijtraoke of ze krijge probleeme meej 't lifte of kanne d'r vuil vingers nie mir opsteeke. Nog efkes thuis en dan trekt de jeugd tot in de mèèrge de stad in. Dè ies wel aanders es vruuger, mer waorom kan dè ok nie gezellig zijn?

Mer dòr zen 'r aaltij tòch wir die-t'r zo noôdig 'ne puinhoôp van moete maoke en dè is zund. Mer vergit nie, de mirste doen 't netjes en die koome nie op 't journaol. Die eer hebbe de kloôtzakke. D'n aanderen dag kanne wij dè op de teeveej zién en hullie geniete nao van 't
zootje dè ze d'r van hebbe gemòkt. Zouwe hullie ok goei vurneemes hebbe? Bevurbild om 'r 't vòlgend jaor 'ne nóg grôttere puinhoôp van te maoke?

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Reacties op deze Wollukse Praot zijn natuurlijk altijd van harte welkom. Mail hiervoor naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.

Meer berichten