Foto:

Column Barend Splinter

  Column

En? Ist allemaal een beetje meegevallen, of heb je nog last van de naweeën van de overgangsfase... Ik heb het natuurlijk niet over de overgang die vrouwen, alsook de daaraan verbonden mannen, op een bepaalde leeftijd moeten doormaken. Daar ga ik geen column aan wijden, want dat is de goden verzoeken. Ik heb zo het vermoeden dat de redactie dan zoveel ingezonden brieven te verwerken krijgt, dat de uitgave in de komende weken in gevaar dreigt te komen. Niet doen dus.

"De naweeën van de jaarwisseling zijn nog in het straatbeeld zichtbaar. Bij de volle glasbak staan lege drankflessen die te laat zijn aangekomen. Feitelijk is er dus niks veranderd"

Neen, ik bedoel de overgangfase voor en na het ondeelbare moment waarin 2018 met een hoop bombarie van een dikke punt werd voorzien en 2019 als een pasgeboren baby door ons is ontvangen. Nog een onbeschreven nieuw blad aan de familie-stamboom. De naweeën van de jaarwisseling zijn nog in het straatbeeld zichtbaar. Bij de volle glasbak staan lege drankflessen die te laat zijn aangekomen. Feitelijk is er dus niks veranderd. Of toch wel? De eerste kus van je partner met het glas in de hand en het fantastische gevoel dat dit met zich meebrengt.

En dan, net nu ik dat in die mooie sfeer dit aan het opschrijven ben, gaan over in Drunen en overal in de omgeving de noodsirenes af. Dan weet u wel hoe laat het nu is. Geen paniek, niks aan de hand. Het is maar een testje. Mij is verteld dat dat elke eerste maandag van de maand gebeurt. Ik vraag me af wat de mensen zouden doen als er op de volgende eerste maandag van de maand werkelijk iets is of staat te gebeuren als we dat jankende geluid weer horen. Of sterker nog, wat zouden de reacties zijn als die dingen dan niet zouden gaan loeien.

Ik pak nog nun bak koffie en sla de krant van maandag zeven januari open en wordt getroffen door de kop "Dreumes van galerij gegooid". Als er had gestaan "gevallen", weet ik niet of ik het artikel zou zijn gaan lezen. Maar wie 'gooit' er nu zijn zoon, un menneke van een jaar, over het hekwerk naar beneden. "Je eigen vlees en bloed, verdomme! Bende nou hillemaol van de pot gerukt", zou mijn vader zeggen. Wat is er gebeurd in het hoofd van die man? Ik weet het niet en wil het ook niet weten, maar je eigen vlees en bloed zoiets aandoen gaat mijn verstand in ieder geval te boven. Ik kijk naar de fotootjes mijn lief en van mijn kinderen en kleinkinderen die voor me op mijn bureau staan. Lachend kijken ze me aan. Tezamen gaan we een hopelijk goed en gezond jaar in en dat wens ik ook u toe.

Barend Splinter

Meer berichten