Logo demaasroute.nl


Ik nòr huis, want ge sterft tòch aaltij liever thuis. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Mail dan naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
Ik nòr huis, want ge sterft tòch aaltij liever thuis. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Mail dan naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: Rattekruid en Toon

  Cultuur

Vanaaf de irste klas van de laogere school toen, nou groep drie, waare wij vriende: Gerrit, 'ne zeun van 'nen bakker bij oons in de straot, en ikke. 't Begon meej 't ruile van wel heêl spisjaol snoepgoéd: joodevet, oftewel druivesuiker. Dè bròcht oons oopa meej van de looierij; daor wier 't gebrùkt bij 't looie.

Op 't suikerpepier wiere de schùmkoekskes gebakke; 't pepier meej de kepòtte koekskes wier es afval afgevoerd. Gerrit kon gin suikerpepier mir zién en bij mijn kwaam 't joodevet m'n neus uit. Nou, dan ruilde tòch? En dè deeje we. In dieje laogereschooltijd waare we bijna aaltij bij mekaore, ooverdag mer ok dikkels 's naachts; dan sliépe we bij mijn of bij hum thuis.

Op 'ne keer hai Gerrit mijn aordig te pakke. Hij hai snoepkes, zee-tie. "Moete ies pruúve, die zijn hartstikke lekker!" Ik, nie te lui, naam 'r 'n paor. Nou, ze smòkte inderdaod hartstikke lekker, mer nie lang. Opeêns hai ik 'ne ròtsmaok in m'ne mond: nie om te geniete! En Gerrit mer laache, want daor zaat-ie op te waachte. "Hahaha, 't ies rattekruid!" zee-tie 'r nog aachteraon. Ik nòr huis, want ge sterft tòch aaltij liever thuis. Tot oovermaot van raamp laachte de vaoder van Gerritte nog om 't hardst. Hij riép me nog nao: "Es ge mèèrge nie doôd bent, dan lèèfde nog!"

Zoo vlug es m'n kòrte pôtjes 't konne haole, begaaf 'k me nòr huis. Vural dè-tè m'nen doôd wier, deej de deur dicht. Thuis aongekoome ging'k in 'n hoekske zitte. "Wè zitte gij daor raor te kijke, Toon, vuulde oew èège nie goéd?" vroeg oons moeder. "Ik heb rattekruid op!" "Rattekruid?" M'n moeder schrok d'r èège ròt en was nog vlugger as d're zeun truug bij de femilie om te heure wè-t'r tòch èègelijk òn de haand was.

Daor trof ze 'n stel aon dè nog steeds nie uitgelaache was en kreeg ze te heure dèg 't om doôdgewoône kèèltablette ging, die vur 't gemakkelijk inneeme in 't begin hartstikke lekker waare. Duus Gerrit hai tòch gelijk, de vleegel: ze waare efkes hartstikke lekker. Ge zie mer: van oew vriende moette't mar hebbe. En dè was nog ies 'nen heêle goeie!

Toon van de dialectclub

Reageren
We zijn benieuwd naar uw reactie. Die kunt u mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl, posten op de Facebookpagina Je bent een echte Wollukse als, of per post sturen naar het secretariaat van De Erstelinghe: Emmahof 45, 5141 DB Waalwijk.

Meer berichten




Shopbox