You sweetheart! You sweety! Wilt u reageren op deze Wollukse Praot. Mail dan naar dialectgroepwolluksepraot@gmail.com.
You sweetheart! You sweety! Wilt u reageren op deze Wollukse Praot. Mail dan naar dialectgroepwolluksepraot@gmail.com. (Foto: )

Wollukse Praot: Verkeêrd begreepe

  Cultuur

Bij de prizzentaosie van oons boek Wollukse Praot schetste oonzen burgervaoder hoe taole langsaom veraandere. Wolluks kenne d'r nie zo veul mir. Mer ok 't Neederlaands ies ok steeds meêr aon 't verengelse. Toen ik jong waar, pròtte de miste meense Wolluks, en hij die 'n vrimde taol spraak, wier vur 'nen bolleboos aongezién.

Zoo herinner ik m'n èège die tweej Cannadeese soldaote die 's aoves bij oons kwaame buùrte. Ze han 'n pak kòffie meejgebròcht. Toen oons moeder daor 'n bakske van hai gezet, vroeg ze of ze ok kòffie woowe. Beleefd zinne ze: "Thanks." Dè waar vur oons moeder zo veul es "neeje". Duus kreege ze niks. Nao 'n pòr aovende zeeje ze mer: "No, thanks," want ze han wel in de gaote dè ze tòch niks kreege.

In dieje tijd wiere d'r bij Thalia in de Stigt daansaovende geòrganizeerd vur oonze bevrijders. Aon de Wollukse medjes wier gevraogd daornòrtoe te gaon, zodè die jonges nie meej mekaore hoefde te daanse. Jetje hai hil d'n aovend d'r best gedaon. De jonge waormeej ze gedaanst hai, zin op 't lest, hoopend op meêr: "You sweetheart! You sweety!"
"Jao, dè wit ik wel," zeej Jetje, "mer dè komt van't daanse."

Laoter, in de sestiger jaore, ging oôme Koos meej taante Mien nòr Duitslaand. Toen ze 'n stadje aon 't bekijke waare, vroeg Mien: "Koos, witte nog waor oewen autoo staot?"
"Jao, en dè hè'k ok opgeschreeve," zeej-tie. Hij liét es bewijs 't briefke zién waorop ston: EINBAHNSTRASZE.

Kiske hai in Duitslaand 'n hùske gehuurd want hij waar 't krepeere in 'n tent hillemaol zat, zin-tie. Mer hij kon nie vijne waor-tie preciés moes zijn, duus vroeg-tie aon 'ne vurbijganger waor-tie aon moes belle. Wè Kiske nie wies: dè 'belle' in 't Duits 'blaffe' betekent, ondaanks dè ze dè tòch vijf jaor vur han gedaon.

Mer ok tiggesworrig zen d'r nog van die miesverstaande. Zoo was Wies, 'n Wollukse vrouw, op de kòffie bij d'r nieuwe Tilburgse buùrvrouw Truuske. Wies, toen ze wegging: "Es gij mèèrege de straot in gaot, wilde dan vur mijn wè meejbrenge?"
Truuske: "Zeker wel, maar in welke straat moet ik dan zijn?"
Wies: "Oo jè, dè begrepte gij nie netuurlek, mer ik bedoel: es ge nòr vurre gaot."
Truuske: "Zijn we hier achter, dan?"

Ge ziet wè spraokverwarring kan doén.

Meer berichten