Logo demaasroute.nl


De Kas oover de vloer meej z’ne mùlkwaoge. Wilt u reageren? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
De Kas oover de vloer meej z’ne mùlkwaoge. Wilt u reageren? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wekelijkse Wollukse Praot: Buurjonge Kas – deel 1

  Historie

Buurjonge Kas was jonger es wij en hij wou-t'r aaltij bij zijn. Wij spulde dikkels bij oons op d'n dam. In de schuur booven op de zolder hadde wij oons clubhuis. Oons groep, waoronder ok z'n bruur Henk, wou dieje snòtaop d'r nie bij hebbe. Daor hadde we iets op gevonde. We ginge irst ammel meej de ladder nòr beneeje. De Kas 't leste. En es-ie 'n pòr treeje hai gedaon, trokke we'r gaauw de ladder onder uit en dan naaide we d'r uit. Dan hong-tie daor te bengelen en te kwèèke. Es oons moeder dè dan heurde, dòcht ze: "Verdòmme, 't ies wir zo ver, daor hangt-ie wir."

Meej de Kas gebeurden 'r aaltij wel wè. Op 'ne keer waare we bij boer Nout op d'n dam gevaorlijk beezig. We hadde 'ne koogel gevonde en die zouwe we in 'n vuùrke ies lekker laote knalle. Wij 'n vuùrke gemòkt en de koogel d'rin gegôid. We stonne meej z'n alle te waachte mer d'r gebeurde niks. De Kas zou welies efkes gòn kijke. "Doe-tè nou nie, Kas!" wier-t'r geroepe, mer hij ging tòch deur. Meej 'n stuk hout peuterden-ie de koogel uit 't vuur. En ineêns 'ne knal! Hij hieuw z'n haand vur z'n gezicht en 't was eên en al bloéd. Zo kwaam-tie in't ziekehuis terèèchte. Hij hai 'n groôt gat onder z'n oôg. Gelukkig ha-tie z'n oôg nog behaauwe, mer hij hi-t'r aaltij 'n blaauw litteêke van oovergehaauwe.

Kas ging werke es autoomonteur bij de Fordgarage teegenoover oons thuis en ik moes in militairen dienst. Ik kwaam truug meej m'n irste verlòf, saome meej Piéte, 'ne jongen uit Wolluk. We reeje meej de buus langs oons huis toen Piét zeej: "Zen ze bij jullie òn't verbouwe?" Ik vroeg: "Hoezoo?" "Omdè-t'r steigers vur 't huis stòn. Kek mar!" Ik keek en zaag 't ok. "Dè hadde ze dan wel ies maage vertelle!" Thuis heurden ik wè-t'r was gebeurd. Kas was 'ne mùlkwaoge òn't aonslingere, mer die ston nog in z'nen aachteruit. De mooter sloeg aon en de mùlkwaoge reej weg, 'ne stomverbaosde Kas aachterlaotend meej de slinger nog in z'n haand. Hij d'r aachteraon, sprong nog in de waoge mer was te laot. M'n zuuster en oons moeder waare net in de vurkaomer beezig toen ze meej 'ne klap de vurgeevel nòr binne zaage koome. Die schrokke d'r èège kepòt en vlooge lijkwit van de schrik nòr buite. Oons moeder zeej: "Mer Kas tòch, wè hedde nou tòch gedaon?" "Och," zeej-tie, "'t Ies al zoo lang geleeje dè'k bij jullie zij gewiest. Ik dòcht, ik zal ies langskoome."

Toon van de dialectclub

Wilt u graag reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.

Meer berichten


Shopbox