'De heêle femilie was òn’t kòtse geslaon.' Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
'De heêle femilie was òn’t kòtse geslaon.' Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: Feêstjes van vruuger en nou

  Historie

Es ge teegesworrig nòr 'n feêst gòt, moette vroeg gaon, dan kande nog meej mekaore praote. De rest van d'n aovend hedde gin kontakt mir meej mekaore. "Hedde Keese gezién?" "Jao." "En hoe was't meej 'm?" "Dè hè'k nie kanne vraoge, 't was zo'n lewaai."

Wij waare lest op zo'n feêst meej 'nen diskjockey. Ooveral stòntòffels en in d'n hoek eên groôte tòffel vur de aauwkes. We zaate daor zoo meej z'n alle te ooverlèève, meej af en oe 'n knipoôg nòr mekaore – meer zaat 'r nie in. Plòtseling kwaam d'n uitbaoter nòr mijn vrouw en mijn toe. Hij zeej: "Hedde gullie de huiskaomer al gezién? Die hebbe we uitgebreid." Wij nie te lui. Koome we daor, zitten 'r drie echtpaore die gezellig 'n aovendje uit waare. Eên van de zes stòt op meej 'n glas wijn in de haand en zeej: "Meneer, mag ik u een wijntje aanbieden?" En toen was d'n bèèr lòs. Toen ze òn de groôte tòffel d'r èège aafvroege "Wòr blijve die tweej?" en't in de gaote hadde, was 't gaauw bekeeke. Van lieverleej zaate alle aauw ooverlèèvers in de huiskaomer en waaren 't feêsters gewòrre.

Verjaorfeêstjes wiere vruuger nie gehaauwe. Daor hadde de meense gin geld veur. Ik wit nog, eên van mijn zuusters was jaorig. D'r wier flink uitgepakt: allemaol 'nen aaierkoek. Wèt diejen bakker d'r toen in heej gedaon, weete we nou nog nie, mer de heêle femilie was òn't kòtse geslaon. In alle hoeke van't huis was-t'r wel iemand beezig. M'n zwaoger hai de grôtste lòl. "Gullie kant nergens teege," zeej-tie. Efkes d'r nao zaat-ie zelf in de platte kneûp op de wc, want ie moes spouwen en schijte tegelijk.

Laoter, toen de meensen 't wè beeter kreege, wiere de verjaordaoge wèl gevierd, mer nog aaltij thuis. Dan wier-t'r veul gezongen en vurgedraoge. Vurdraoge waar toen erg in: d'n Houtere Poôt, de Moord van Ròmsdonk, 't Baokels Aai, 't Derde Beên en nog meer van dè spul. Dè waar 'nen heêle tijd gezellig, mer zuutjes aon kwaam-t'r tòch de klad in. Taante Kee kwaam aaltij meej d're Pèèrdetram. Dan konne we wel laache. Bij 't refrein zong ze: "En de pèèrdetraaam," en die hiéf ze dan heêl lang aon. Of ze nou wo laote heure hoe'ne langen òssem ze hai, weet ik nie, mer wij zaate dan te waachte tot d'r gebit omlaog viél. Dan wiese we wir dè-t'r 'n couplet vurbij was. Wij, jongere toen, zaagen 't nie mir zoo zitte. 't Wier 'n bietje saai want 'r kwaam wèènig nieuws. 't Ròkte uit de tijd. En zoo komt òn alles 'n èènd. Ok òn vurdraogen op feêstjes.

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten




Shopbox