Vòrser kande’t nie hebbe. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
Vòrser kande’t nie hebbe. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: De melkboer langs de deur

  Historie

Nòst alle parteculiere buùrtwinkeltjes ging-t'r vruuger ok heêl veul langs de deur. De melkboer bevurbild.

Nog vruuger es vruuger hòlde ze de roôme en de mùlk rechstreeks bij d'n boer, mer dè moog nie mir van de rijksgezondheidsdienst. Toen kwaamen 'r ok al koeieziektes veur; mond- en klaauwzeer was 'n bekende. Toen kwaam de melkfebriek De Wami. D'r wiere controleurs aongesteld die de roôme bij 't mùlke t'r plòtse controleerde. De roôme ging vurtaon van d'n boer nòr de melkfebriek.

Van dieje tijd af aon verscheen de melkboer in de straot. Zo hadde'r in elke wijk eêne. Bij oons was 't Jaantje de Melkboer; hij kwaam uit Druúne. Op z'n douwkar stonne melkbuuse meej 'n kròntje onderaon. Hij belde ooveral bij de meense aon en die kwaame dan meej 'n pan of melkkooker nòr buite. De melkboer tapte meej 't kròntje de roôme irst in 'n mòtje en van't mòtje in de pan. Es-ie vroeg: "Hoeveul maag 't zijn?" dan zeej de huisvrouw: "Doe mer," en dan noemde ze 't aontal mòtjes die ze wou hebbe. 't Mòtje was 't mòtje van de melkboer, want daor werkten-ie d'n heêlen dag meej.

In de Stesjonstraot was 't Sjef van de Meidenberg die de meense bediende meej de melkproducte. Iedereên kende Sjeffe. Es-ie klaor was meej z'n route, vatten-ie bij van Bracht 'n bòrreltje. Laoter bleef 't nie bij roôme en mùlk mer verkòchte ze ok botter.

In't Haaike kwaam Tuck uit de Klaai meej 'ne melkwaoge meej 'n pèèrd 'r veur. Tuck was 'n kleurrijk figuur. Zoo zaat-ie ok op d'n bok! Hij hai vur
iedereên wel 'n grap of 'n pròtje. Hij was prottestaant mer hij zaat op 'ne goeie keer heêl oecumeenisch meej de kappelaon op d'n bok, want die moes toevallig ok dieje kaant uit.

In eên van de aander buùrte kwaam Piét de melkboer, ok meej pèèrd en waoge. Die zaat op d'n bok meej z'ne gùlp oope. Eên van de vrouwe vond dè tòch wè sjenaant en riép: "Piét, oewe gùlp stò oope!" Piét dòcht dè ze 't oover 't botterkaasje hai, waor 't durke van oope ston. "Ooh, dè gif nie!" zin Piét. "Ik moet tòch nòg bij de buùrvrouw zijn!"

Jaantje, de vriend van m'n oudste bruur, hai 'n nieuwke: ze ginge bij De Wami haovermoutepap verkoôpe in flesse, vertelden-ie. Laoter ok mùlksepap, en weet ik veul wè ammel al nie. De lieterse en halvelieterse flesse deeje d'r intreej. De lòsse melk verdween – en daormeej ok 't mòtje.


Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten