De biechtstoel in de Sint-Janskerk in Waalwijk. Reageren op deze Wollukse Praot: wolluksepraot@erstelinghe.nl. Foto: Gerard Smulders
De biechtstoel in de Sint-Janskerk in Waalwijk. Reageren op deze Wollukse Praot: wolluksepraot@erstelinghe.nl. Foto: Gerard Smulders (Foto: )

Wollukse Praot: De Paose in Wolluk

  Historie

Paose ies echt 't feêst van 't vurjaor. Hiep, hiep, hoeraa, 't ies lente! Zoo waar 't vruuger en nou nog. Mer Paose was vur de geleûvige meer es alleên de lente. 
Vur mijn persoônlijk was 't zinge meej 't knaopekoor alleên al 'n feêst. Dan zonge we in misdienèèrskleere vur 't altaor meej 't mannekoor. Dè begon al meej palmzondag. Wè heêl indrukwekkend was: de naogebotste triomftocht in Jerusalem dur de priester in de gedaonte van Jezus. We zonge meej de tweej koore dur d'n ôstelijke zijingang de kerk uit en dur d'n hoôfdingang d'r wir in. Irst 't knaopekoor. Dan wier de deur – de poort – gesloote. De manne zonge buite dan 'n lied dè dur de knaope binne steeds wier beantwoord. En dè allemaol in 't Gregoriaans. Onder 't zinge van 't Ingrediente Domino, en meej al 't voluume dè we in huis hadde, wier de poort geopend en traad de priester en 't mannekoor es in triomftocht nòr binne. Wè wij koorknaope ok wel moôi vonne: dè we op witten donderdag, goeie vrijdag en paoszòtterdag 's mèèrges ok moese zinge, en dan mochte we laoter op school koome.

Op paoszòtterdag om twaolf uure galmde de klòkke vroolijk oover de stad; 't treurige lijdesverhaol en de vaastetijd waare vurbij. Uit de vaastetrommeltjes moog wir gesnoept wòrre, mer ge moes irst nog wel te biechte. Eêns per jaor moeste biechte en dè deeje we dan vur Paose meej op irste paosdag de paoskemuunie d'r aachteraon. Ge dùrfden 't nie te laote meej 't rizicoo dè ge in de hel
terèèchte zou koome. En wè ge allemaol nie moogt! Bevurbild gin seksueele handelinge verrichte – ge moog zelfs gin seksueele gedaachtes hebbe! Nou, dè waar nie gemakkelijk. Zaagde 'n moôi meske òn d'n ooverkaant van de straot loôpe – oo jeej... Dè wòr wir te biechte!

Wè ok gebruikelijk was meej Paose, was dè de meense d'r èègen in't nieuw staake. Ik weet nog dè'k meej oons moeder 'n paospak heb gekòcht, bij de Cofa. Deeze keer gin kòrte broek mer 'n echt groôtejongespak van hakselstòf meej 'nen dròllevanger. En zoo ging 'k dan goéd tròts meej 'n pas gewaase lijf en 'n schônne ziel en m'n hakselpak op irste
Paosdag ter kemuunie.

Meej Paose moesen 'r aaltijd aaier gegeete wòrre. 't Waar 'n traddisie dè we meej heêl de bups nòr femilie op de Hòrsteeg gingen om aaier te eete. Meej z'n alle rondom 'n groôte tòffel meej middenop 'nen heêle groôten bak meej aaier – en mer eete, jonges. Minstes drie, want eên aai ies gin aai, tweej aai ies 'n half aai en drie aai ies 'n paosaai.

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten