De Luxor bioscoop, hoek Putstraat/Grotestraat. Foto: SALHA. Wilt u reageren? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
De Luxor bioscoop, hoek Putstraat/Grotestraat. Foto: SALHA. Wilt u reageren? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: Nòr de film in Wolluk

  Historie

D'r waare vruuger tweej bioscoope in Wolluk: Musis Sacrum in de Groôtestraot, wòr nou de Christengeminte De Bron zit, en 't Luxortheater òn d'n hoek van de Putstraot. Dè stòt 'r nie mir; dè hebbe ze afgebrooke.

D'r wier toen best veul nòr de film gegaon. Irst kwaam de reclaome en dan 't wèèreldnieuws in beeld. Tillevizie hadde we toen nog nie, dus dè was best biezonder. De aonkondiging van dè nieuws ging gepaord meej 'ne trein die meej veul lewaai rèècht op oons aaf kwaam, steeds grôtter en grôtter wier, en dan ineêns verdween. Sjefke – eên van de dùrpsfiguure die Wim Suermondt zo moôi heej geteêkend – mòkte dè vur 't irst meej, zaag 't nie zoo zitte en pèèrden om z'n lèève te redde meej gang de zaol uit. Hij waar nie zo jong mir. 't Gevaor dè-tie baaj z'n poôte kon brèèke was grôtter es dè-tie dur de trein zou wòrre ooverreeje. Mer 't liép goéd aaf. D'r draaide films vur de klentjes en vur de groôte. Vur de groôte moeste achttien jaor zijn.

M'n mòtje Gerrit en ik ginge saome ok nòr de film, vur dertig cente op de irste rij. Oonze favveriete films waare d'n Dikke en d'n Dunne (Stan Laurel en Oliver Hardy) en soldaot Boem. Dan laachte we oons èège kepòt. En Gerrit kón laache! Dan schaoterden-ie 't uit. Op 'ne keer ha-tie zo'n lòl dè-tie uit puur jolijt nie op mijne knie mer op de knie van 'n meske nòst 'm zaat te slaon. Toen-ie 't deur hai, keeke ze mekaore aon – zij kwaod en Gerrit es 'nen oorwùrm meej 'ne kòp es vuur. En wè denkte van d're vrijer die-t'r neffe zaat? En wè denkte van mijn? Ik von 't nog môier es de film.

Toen'k wè grôtter waar, ging ik nòr de film van de zingende cowboy, Roy Rodger. Die kón moôi zinge – en dè deej-ie dan meej z'n gitaar op 't pèèrd. Hij hai 'n heêl moôi meske ontmoet en wel zó moôi; ik zaat te zwijmele in m'n stoél. Es jong manneke wilde ammel hebbe dèg 't goéd aflopt. Hadde gedòcht! Hij ging wir nòr heur truug om meej d'r te trouwe mer vond ze truug in 'n kepèl es non. Ik heb d'n heêle naacht nie mir geslaope!

D'r zaat 'r eêne in 'nen oorlògsfilm mer die hai z'ne knalpòt tijdes de film nie goéd in bedwang gehaauwe. Zeej-tie bij 't verlaote van de zaol teege de man waor-tie neffe hai gezeete: "D'r wier flink wè gebombardeerd en kepòt gegoid, war?" "Jao," zeej d'n aandere, "vòlges mijn hebbe ze 't schijthuis ok geròkt!"


Toon van de dialectclub

Meer berichten