‘t gezellige Wandelparkfestijn van fleej jaor. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Mail naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
‘t gezellige Wandelparkfestijn van fleej jaor. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Mail naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: 'n Dag Wandelparkfestijn

  Historie

't Wandelpark was ok vroeger al 'n begrip vur de meense hier in Wolluk. Eendjes voere, trouwfootoos maoke, vur de aauwlui geniéte op 'n bankske. Op die bankskes wier ok gevreeje en veul scholiere van 't Moller mòkten 'r gebruik van in d'r vrije uùrkes. Kòrtom, 't was 'ne tijd lang 'n moôi park waor veul meense van genoote.

Mer d'r was ok 'ne tijd dè 't park 'ne kwaoie naom hai. Op diezelfde bankskes zaate gin scholiere, aauw meense of aanders genieters mir, mer verdaacht spul. Behalve buukenotjes en eikels konde d'r ok spuite en condooms vijne. 't Was vort 'n park vur junks en zuiplappe. D'r waaren 'r die-t'r nie mir heene dùrfde. En wè deej oons gemintebestuur? Verrekt wèènig vòlges mijn. D'r waar hòst gin toezicht en 't wier slèècht onderhaauwe – kòrtom: compleet verwaorloôsd. Op 'ne keêr kwaam ik in 't park Theo's, de vurzitter, teege. Hij vertelde mijn: "Ik gò van tijd tot tijd 't park in om de ròtzoôi op te ruime die de meense aachterlaote en we hebbe planne," zeej-tie. Nou, en ze hádde planne meej 'n stel vrijwilligers.

Vurrig jaor op 't Wandelparkfestijn hebbe we kanne zién dèt 't wir 'n heêl moôi onderhaauwe park ies, waor 't goéd toeve ies. Dè noem 'k nou ies 'n goei burgerinisiatief. 't Begon meej 't ontbijt, bèèregezellig, meej zo'n honderdfirtig man. Ad van Wees booi de Stichting Wandelpark 'ne prachtigen èègegemòkte zonnewijzer aon. Die stò nou op 'ne sòkkel, gemòkt dur aonneemer Kleijngeld, op 'n moôi plekske in 't park. Airbrushkunstenèèr Jean-Pierre Nijs hai 'n moôi pòrtret gemòkt van Anne Frank. Dè hangt nou in 't pavviljoentje.

't Was nie alleên feêst, want d'r zaat ok 'n stukske verdriet bij. Nao 't ontbijt was-t'r 'n eêrbetoôn òn d'n Anne-Frankboôm. Vurdè we d'r nòrtoe ginge, laas oonze stadsdichter Joep Trommelen 'n prachtig en pittig gedicht veur. Daorin was-ie 't verniele van d'n boôm echt nie vergeete, en wel zoodaonig dè 'n vrouw nòst mijn d'r bij zaat te jaanke. En ik moet zegge: ik hai 't zelf ok nie zoo breêd. Dè deej-tie goéd. 't Eêrbetoôn was plechtig – meej veul meense d'r omheene – mer 't hai wel kòrter gemaage. 't Geheêl wier dur Michel meej gitaar en zang moôi opgelùsterd. Ze hadde nòr d'n burgervaoder gelùsterd en bloeme bij d'n boôm geleed.

D'n entreej dur 't moôie beukelòntje meej al die stendjes d'r tuuse was 'n moôie binnekomst. De schilders van Broma's Palet op de grasvelde en d'n boômschommel vur de kijnder mòkten 't allemaol heêl gezellig. Kòrtom: 'ne geslaogden dag! En nou 'n zondag, 19 maai, gòn ze dè al vur de vijfde keêr wir doén. En ik gò wir.

Toon van de dialectclub

Meer berichten