Ze waare nie mies in dieje tijd. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
Ze waare nie mies in dieje tijd. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: De pliesie in Wolluk

  Historie

In oons jeugdjaore, zo'n seuvetig à vijveseuvetig jaor geleeje, mooge wij nie veul. De pliesie ha toen nog ies tijd vur oe. Es ge teegesworrig de pliesie belt, maagde blij zijn dè ze koome. Es wij wè kattekwaod uithòlde, hoefde ge echt nie te belle: ge hat zoo de pliesie aachter oew kont.

De taok van 'ne pliesieagent was in oonze jonge tijd veul klèènschaoliger. 'n Vurbildje: es 'k uit school kwaam, was 't irst thuis melde, nog gaauw iets eete en dan gòn speule. Dan naam 'k aaltijd m'n mòtje Sjennie, d'n hond, meej. Wij waare onafschaaielijk. Op 'ne goeie keêr zeej 'nen agent teegen oons vaoder: "Harrie, ge moet dieje klèène van jou ies in de gaote haauwe, want hij was wir òn't vuùrkestooke." "Hoe witte gij dè nou?" zeej oons vaoder. "Dè zaag ik òn
z'nen hond," zeej-tie. Dè kande oew èège in deeze tijd tòch nie vurstelle, dè 'nen agent dè wit?

Nou we 't tòch oover vuùrkestooke hebbe: we zaaten op 'ne moôie zoomeraovend meej z'n alle in d'n donkere, jonges en meskes bij mekaore, op d'n dijk òn 'n kampvuur. Wè doede bij 'n kampvuur? Zinge netuurlijk. 't Vuulde heêl roomantisch aon. Klonk 'r plòtseling 'n stem: "Het is gezellig hier. Mag ik erbij komen zitten?" "Jao, komt 'r mer bij!" zeeje wij heêl gaastvrij. Was 't verdomme 'ne pliesie! Jao, gòn loôpe zaat 'r nie mir in. Boekske d'r bij, "Hoe is uw naam?", en we ginge op de bon.

Waor ge toen allemaol nie 'n verbaol vur kont krijge! Ik woow op 'ne zaoterdaggemiddag ies gaauw 'ne stòk kaorte gòn haole bij de Sikker. Kom ik uit de winkel, stòt daor 'nen agent mijn op te waachte meej 't bonneboekske al in d'n aonslag. Ik hai m'n haand nie uitgestooke bij 't afslaon van de Groôtestraot nòr de Stesjonstraot. Ge moog nie meej oew kont op 't raomkezijn van 'ne winkel gòn zitte; hupsakeej, dan hadde wir 'n bon. Es ge oew fiets nie op slòt ha gezet, liépte groôte kaans dè-tie dur de pliesie wier opgelaoie en dan konde'm op 't buroo gòn haole, es ekstra verdienste meej 'n bon 'r bij.

Ze waare nie mies in dieje tijd. 'n Nèèf van me presteerden 't om 'nen agent vur boerelul uit te schelde. Nou, dè hi-tie geweete! Hij kwaam vur 't gerecht en heej-t'r dik vur betòld. Dè ies teegesworrig wel aanders. Es ge ziet wè ze nou ammel teege de pliesie en dienstverleênende ambtenaore dùrve te zegge. In die jaore hoefde ge dè echt nie te flikke. We hebben 't nou beeter, mer 'n bietje meêr respect zoow wel op z'n plòts zijn.

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten