Dè kan ok gebeure. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
Dè kan ok gebeure. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: Oover 't voetballe – deel 1

  Historie

Welke jonge hit nie ies 'ne keêr teege d'n bal getrapt? Ge zieg 't nou nog. Ze kanne aamper loôpe en vaoder hit 'r de grôtste lòl in hoe z'n zeuntje al prabeert teege d'n bal te trappe zonder dè-tie omvalt.

Wij hebbe in oons jongesjaore wè afgevoetbald, op d'n dijk en op straot. Op de straot, dè moog nie. Ik heûr nog steeds de kreet: "Pliesie! Bal weg!" Aanders waarde'm kwijt. Bij oons in d'n dam wier-t'r ok veul gevoetbald. Mijn oudste bruur, die beeter kon lulle es voetballe, spulde es verslaggeever Han Hollander, 'ne toentertijd heêle bekende spòrtverslaggeever. Hij deej z'n verslag buite d'n dam meej z'n platvoéte op de miesthoôp van d'n buùrman, net meej z'ne kòp boove de muur. Dè ging best goéd, totdè-tie 'n prachtig schòt vur z'n harses kreeg. En weg was Han Hollander. Die laag plat op de miesthoôp van d'n buùrman. Z'n intresse vur 't voetballe ies toen sterk gedaold – meej aander woorde: ies nooit mir goéd gekoome.

D'r waar zo goéd es niemand in't bezit van 'ne lèèren bal, vural in d'n oorlòg, toen-t'r niks te verkrijge waar. We moesen 't doén meej 'ne rubberbal – en dan waarde al heêl rijk. Wie zo'nen bal hai, was d'n baos. Die moeste wel te vriend haauwe; aanders moogde nie meejdoén. Es ge d'r van tevurre ruuzie meej hai gemòkt, konde't wel vergeete. "Wie wil-t'r meej voetballe?" wier-t'r dan geroepe dur d'n balbezitter meej d'n bal onder z'nen èèrm. Dan wieren 'r uit 'n aontal welwillende voetballerkes de speulers om en om eêrlijk verdeêld: irst de talentvolle, en de kneuze 't leste netuurlijk.

Wè-t'r ooverbleef es-t'r ginne fesoenlijken bal vurhaande waar, was 'ne pepiere meej touw bij mekaore gebonden bal. En es ge dan heêlemaol niks mir ha, 'ne tennis- of riesbal van schoenmaokerslijm. Daor zo Cruijff nog nie meej kanne voetballe, want die tikte ooveral en nerges heene. Mer oo weej es ge die teegen oewe kòp kreeg – of 'n aander pikaant lichaomsdeêl. Dan zaagde heêl de wèèreld vur 'ne gehakbal aon.

D'r wier dur de jeugd ok 'nen èège competisie geòrgaonizeerd meej buùrte teege mekaore. Wè'k nog weet: teege de Putstraot (Wij waare zelf 't Hoekèènde oftewel d'n Hoek), teege de Juliaona- en de Stesjonstraot en de kwòjong òn de haove en wit ik veul teege wie ammel al nie. Laoter ben ik bij 'n echte voetbalclub gòn voetballe, meej echte voetbalschoén en voetbalkleêr aon. Vergit nie: dè was nie vanzelfspreekend dè ge die ha. D'r waare toen nog gin sponsors. Mer daor heb ik 't de vòlgende keêr oover.


Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten