Bij Van der Mee besloege ze pèèrde. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
Bij Van der Mee besloege ze pèèrde. Wilt u reageren op deze Wollukse Praot? Dat kan door te mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: 'n Wandeling dur Wolluk

  Historie

M'ne maot Gerrit en ik zen bij 't bereike van oons pesjoen eêns in de week erges gòn wandele. We wandelde avventoe ok dur de stad. Ik zeg teege Gerritte: "Ge kant wel stelle dè echte Wollukse meense zoo es wij om de fijftig meeter wel 'n verhaol hebbe." Dè bròcht me op 'n ideej. Nou, bij deeze dan.

Ik begin bij hoefsmid Van der Mee vuraon in Bork. Daor heb ik es kijnd vol bewondering en ontzag stòn te kijke hoe ze de pèèrde beslaon. De smidse waorin dè gebeurde, hi daor nog lang gestaon. Daor was ok zo'n bietje de grens tuuse Wolluk en Bork.

Die grens konde ruike. Daor ston 'n urinoir. Vroeger noemde ze dè 'ne piesbak. En stinke dè-tie deej! 't Sloeg gewoôn op oewen òssem. 't Was toen nog nie zo lang geleeje dè Bork bij Wolluk was ingelijfd. Bork ies èègegeraaid, zegge ze dan. Neeje, Bork was 'n hechte gemeenschap en die hadde alles zo mer in moete leevere. Daor hadde ze best wel moeite meej, en gelijk hadde ze. Zo hieuwe ze d'ren èège Sintereklaos en es d'r èège hermenie dur 't dùrp trok, ginge ze nie rèècht dur de Nieuwstraot linksom, dur d'n hoek en zoo wir truug. Neej duus: bij de grens rechtsomkeert. Nie dur Wolluk, duus tòch 'n bietje èègegeraaid.

Gingde verder de Nieuwstraot in, dan kwaamde langs Toontje de kapper en de slaager Mechie Trommelen, die van daoruit de winkelkeete Emté hi opgebouwd.

Òn 't èènd van de straot hadde 't snoepwinkeltje van Jaanske Mônne. Daor konde nog vur 'ne cent snoep koôpe. 's Zondags kreege we vijf cente traktement en dan ginge we es de soodemieter nòr Jaanskes. Wè ge daor allemaol nie kon koôpe: gelukstoffeejs, bakkesvol, lekpinne en gemaolen dròp in 'n punt bùltje. Dan mòkte ge oewe vinger nat en sòpte ge die in diejen dròppoeier; en die dan daornao aflekke – dè waar lekker!

Oonze Mari was slim: hij kòcht vur die vijf cente vijf stuks snoep. Mijn oudste bruur kòcht vur 't zelfde bedrag eêne groôte zuurbal – en wel zoo groôt dè-tie'm nie mir uit z'n bakkes kon krijge. Zoo kwaam-tie jaankend thuis. Oons vaoder heej meej heêl veul moeite dè ding uit z'n menaogeklep kanne wùrme. Dè waar nog nie 't ergste, mer toen begon-tie te blèère dè oonze Mari vijf lekkertjes hai en hij mer eên. En toen-tie daor meej uitschaaide, wier-tie vur straf nòr boove gestuurd; meej of zonder zuurbal, dè weet 'k nie mir.

Vòlgende keêr wandele we wir verder. Houdoe!

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Wilt u reageren? Mailen naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.

Meer berichten