Bij boer Nout slaachten-ie ieder jaor ’n pòr verkes en dè vonne wij best spannend. Reageren? Mail dan naar wolluksepraot@erstelinghe.nl.
Bij boer Nout slaachten-ie ieder jaor ’n pòr verkes en dè vonne wij best spannend. Reageren? Mail dan naar wolluksepraot@erstelinghe.nl. (Foto: )

Wollukse Praot: 'n Wandeling dur Wolluk - deel 3

  Historie

We waare meej oonze wandeling bij de Kriel gebleeve en nou koom 'k echt in m'n èège buùrt waor 'k ben opgegroeid. Oons buùrt ging van 't Hoekèènd meej de hùskes aon d'n dijk tot aon 't huis van de bankiersfemilie Timmermaans in de Groôtestraot – kortom 'n gemeleerd stel inwônners.

Teegenoover 't gebouw van de leevesverzeekeringsmaotschappij van Timmermaans meej 't tooretje, dè-t'r nou nog staot, laag 'n pleintje. Daor spulde wij veul op. Daor konde lekker op hak- en drijftòlle. Ge zieg 't nooit mir.

Wij waare op 'ne keêr in Den Bosch in 'ne spulgoédwinkel; daor zaage we 'n maand vol meej drijftòlle ligge, compleet meej zwipkes. Wij zeeje: "Heej, dè's lang geleeje, drijftòlle!" "Wat zijn dat?" vroeg 't winkelperseneel. "En wat kun je daarmee?" Ik zeej: "Dè zak oe ies laote zién." Ik naam 'nen drijftòl uit de maand, draaiden 't zwipke om de tòl, zwiepten 'm oover de vloer en tòlden 'r meej de winkel rond. Ze wiese duus nie wè ge d'r meej kon doén. Toen we de winkel uit ginge, waare ze wel aordig in prijs verhoôgd.

Wèèrme bakkers zijn 'r steeds minder. Toen hadde wij 'r alleên bij oons in de buùrt al vier. We hadde ok slaager Pulles. Wè me ok nog altij bijstòi ies dè d'n ijsboer ijsstaove bij 'm af kwaam leevere. Ik zie d'n ijswaoge nog vur z'n deur staon. De ijsmanne, meej lèère sloôven aon, sjouwde groôte vièrkaante staove ijs nòr binne vur in de ijskaast. D'r zijn nou nog aauwere die 't nie oover de koel- mer oover de ijskaast hebbe.

Bij boer Nout slaachten-ie ieder jaor 'n pòr verkes en dè vonne wij best spannend. Meej 'n heêl leeger kijnder ginge wij dan kijke. Aachteraaf denk 'k wel ies: Daor kon tòch veul bij boer Nout en z'n vrouw Koos. We ginge aaltij oover z'nen dam nòr d'n dijk; d'r waare aaltij kijnder bij hullie op d'n dam. Nou ha-tie van oons ook wel ies gemak: meej gòn hoôie, pulp en hoôi trappe, koeie verschaore, èèrpel roôie en wit ik veul wè we ammel nie deeje. Mer tòch.

Wij hadde van alles bij oons in de buùrt, bevurbild de loôierij De Amstel. Op 'ne keêr, midden in de naacht, was-t'r braandalarm 'D'n Amstel' ston in de fik. Wij wiere allemaol uit bed getrommeld. Nou, 't was angstaonjaogend. 'n Vuurzeej zaage we en heêl de lucht hong vol meej vuurvonke. Ik heûr nog steeds hoe meej veul gedonder en geraos 'n gebouw instòrtte en 'r zwaore mesjiénes nòr beneeje donderde. Zoo kande es klèèn jongeske al wè meejmaoke. En dè zoo midden in de naacht.

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten