‘ne Schup onder z’n kont. Reageren op deze Wollukse Praot? Reacties zijn van harte welkom via dialectgroepwolluksepraot@gmail.com.
‘ne Schup onder z’n kont. Reageren op deze Wollukse Praot? Reacties zijn van harte welkom via dialectgroepwolluksepraot@gmail.com. (Foto: )

Wollukse Praot: 'n Wandeling dur Wolluk - deel 7

  Historie

Daor zen we wir. Toen 'k aon de wandeling begon, hai 'k 't 'r oover dè-t'r om de feftig meeter wel iets te vertelle valt, mer 't ies mer tién meeter geworre. Ik kom zoo verdomme oonze buùrt nie uit!

Hier kom-t'r wir eêne. Om de zoveul tijd kwaam 't Rooiekruis hillemaol in unifòrm vur 'n collekte dur heêl Wolluk, de muziek veurop. Wè doe nou 't geval, flak vurdè de muziek langskwaam, waar 'k meej mijne zwaoger 'n bietje aon 't stoeie in de gang. Ik val, prebeerde m'n èège op te vange en wè denkte? M'nen duim ston ineêns himmel aachteroover. Wè nou gedaon? Oons moeder, wel wè gewend meej zeuve kwòjong, zeej heêl vindingrijk: "Toon," zeej ze – en ze hai al gezién dè-t'r dòkter Langlet, ok in unifòrm, bij liép, "es ge nou ies meej de muziek meejlôpt, dan kande, teege dè ze inrukke, d'n dòkter aonklaampe." Toen han ze nog ginnen dòkterspòst. Ze mòkte van 'nen aafdreûghanddoek 'ne mitella en daor ging Toon aachter de muziek aon. Mòtje Gerrit ging meej.
De huishoudschool heej in d'n oorlòg en nog 'n tedje d'r nao es noôdziekenhuis gediend. Nao 'n flinke wandeling dur de stad stopte ze daor en rukte ze in. Ik klaampte zoo es aafgesprooke d'n dòkter aon en die was welwillend. "Kom mer meej," zeej d'n dokter. Hij naam me meej nòr 'n klèèn kaomerke en hi-t'm wir op z'n plek gezet. Nou, dè was gin genoai, mer 't ergste was dè motje Gerrit, die 'r bij ston, z'n èège kepòt ston te laache omdè'k van de pijn zukke raore bakkese trok. Es 't nou gewoôn laache was, mer hij schaoterde 't uit. Ik dòcht: Es 'k straks buite ben, dan gif ik 'm tòch 'ne schup onder z'n kont! Mer dè's-t'r nie van gekoome. Ik waar vus te blij dè-tie wir goéd ston. Trouwes: es 'k ooit zoow moete lifte, zoowe ze dèènke: Wòr moet dieje vent nou nòr toe? Nòr boove?
Nòst 't huis van de femilie Pot hadde d'n dam van de kartonaogefebriek van de femilie Trimbach. Om de zovul tijd kwaam-t'r 'ne vraachtwaoge meej 'nen heêle langen aonhanger; kerton leevere, neem 'k aon. De sjefeur, 'n heêl klèèn menneke, presteerden 't om dieje vraachtwaoge d'n dam, waor-tie mer net in kon, in te steeke. Witte hoe-tie dè deej? Dan zetten-ie 'm in z'nen aachteruit, klom uit de cabine, ging op de treejplaank staon en staak 'm zoo in eêne keer in. Wij ginge soms spesjaol nòr buite om vol bewondering te zién hoe-tie 'm dè flikte.
Tòch wel gezellig, war, om zoo aauw koei uit de sloôt te haole.

Toon Steenbergen
van de dialectclub

Meer berichten