Logo demaasroute.nl


“Pas in de allerlaatste kilometer voelde ik me moe. Dan merk je pas dat je blij bent dat deze pelgrimstocht erop zit”, zegt Ronald Bakker.
“Pas in de allerlaatste kilometer voelde ik me moe. Dan merk je pas dat je blij bent dat deze pelgrimstocht erop zit”, zegt Ronald Bakker. (Foto: Ronald Bakker)

Wethouder Ronald Bakker wacht nóg een uitdaging

  Human Interest

Wethouder Ronald Bakker was 36 dagen onderweg om op zondag 20 augustus om drie uur te finishen in het meest westelijke puntje van Europa, het Spaanse Finisterre. Maar liefst 920 kilometer heeft de Sprang-Capellenaar afgelegd. Maar er wacht hem nóg een uitdaging: de 80 van de Langstraat.

SPRANG-CAPELLE - Bakker hield onderweg een digitaal dagboek bij. De teneur van zijn verhalen waren heel positief. "Ik heb nagenoeg geen last gehad", zegt de 53-jarige wandelaar. "Het weer was perfect, ik heb geen druppel regen gehad. En dat in Baskenland, dat heb je echt getroffen. En het wandelen ging erg lekker. Alleen de eerste paar dagen had ik veel spierpijn, maar dat was ingecalculeerd. Toen moest ik de Pyreneeën veel hoogtemeters overbruggen. Daarna liep ik lekker, deden mijn voeten goed mee. Wonderbaarlijk, want een echte wandelaar ben ik niet."

Die positieve berichten moeten ook Niels van der Pluijm hebben bereikt. De voorzitter van de 80 van de Langstraat kwam met nóg een uitdaging op de proppen: in september de Kennedymars lopen. Bakker gaat dat doen. "Het is nu of nooit. Beter getraind kun je niet aan de start komen, lijkt me. En daarmee kan ik nog een keer het goede doel in beeld laten komen." Dat is Inloophuis TOON. De toch heeft in ieder geval al ongeveer 8500 euro opgeleverd. Dat de '80' op zijn pad ik gekomen, vindt hij stiekem ook wel heel mooi. "Dan heb ik in mijn vakantie precies duizend kilometer gelopen. Dat maakt alles rond. Ik krijg ook rugnummer 1000."

De dagen waren eentonig: om zes uur opstaan, ontbijten, op pad gaan; onderdak voor de nacht zoeken, eten, slapen. "Ik heb veel alleen gelopen. Soms trok je met iemand op. Dat was fijn, dan kon je je aan elkaar optrekken. Om door te zetten, verder te gaan. Dat past weer bij Inloophuis TOON. Mensen die kanker hebben, krijgen daar ook support. Ik heb ondervonden dat zoiets voor elk mens belangrijk is.

Onderweg hoorde Bakker een bijzonder verhaal gehoord van een Italiaanse man, hij was een jaar of dertig. Hij had samen met zijn vrouw een stuk van deze pelgrimsroute gelopen. Zij was vorig jaar overleden, nu maakte hij het af. Voor haar, voor hemzelf." Spirituele ervaringen heeft Bakker niet meegemaakt. "Ik denk dat ik daar te nuchter voor ben. Wel heb ik leren dealen om me bezig te houden met weinig: eten, drinken, slapen, wandelen – meer niet. En dat terwijl ik een bezige bij ben."

Wandelen was nooit aan Bakker besteed. Heeft het virus in hem genesteld? "Nee, niet echt. Ik ben wel een stuk fitter ben geworden, wil ik dat wel zo houden. Dus in het gemeentehuis neem ik voortaan de trap."

Reageer als eerste
Meer berichten